KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Poczytaj

Propozycje zabaw rozwijających inteligencję lingwistyczną tj. językową:

 

Rysunkowe improwizacje. Rodzic z dzieckiem wykonuje wspólny rysunek obrazujący fragment wysłuchanej bajki. Następnie przedstawiają treść pracy- pantomimicznie. 

Dokończ zdanie. Rodzic  zaczyna zdanie, dziecko kończy: Ta bajka jest…. 

Układanie bajki. Uczestnicy tworzą wspólną bajkę. Zabawę zaczyna rodzic. Dziecko dopowiadaj kolejne zdanie. I tak na zmianę, aż stworzy się piękna opowieść

Słuchamy i rysujemy. Dziecko rysuje przy muzyce fragment wcześniej wysłuchanej bajki. 

Taniec z bajką. Dziecko słucha bajki. Następnie porusza się swobodnie przy muzyce, tworząc dowolne improwizacje ruchowe do bajki. 

„Smok Wawelski”.  Dziecko wymyśla inne sposoby pokonania smoka. 

 Sylaby i dźwięki. Uczestnicy zabawy wymawiają słowa sylabami, następnie: wyklaskują je, wystukują na bębenku lub stoliku, uderzają stopą o podłogę. 

Malowanie dźwięków. Dziecko słucha odgłosów różnych instrumentów, których nie widzi. Następnie odgaduje ich nazwy- wymawiając nazwę albo rysując instrument. 

Wymyślamy nowy język. Uczestnicy zabawy wymyślają oraz rysują uniwersalny język znaków obrazkowych, który byłby zrozumiały dla dzieci z różnych krajów. 

Okładki do książek. Zabawa polega na projektowaniu wzorów, np. z odbijanych stempelków na szarym papierze pakowym, który może służyć do obłożenia książki. 

Zbiory. Dziecko wycina z czasopism różne litery i klasyfikują je, tworząc np. zbiory tych samych liter lub liter wielkich i małych. 

 Gra z piłką. Uczestnicy zabawy stoją w kręgu. Rodzic podaje kolejno piłkę, wymawiając jednocześnie jakąś sylabę na która dziecko ma podać wyraz, w wersji trudniejszej mogą to być głoski. 

Zabawa w uzupełnianie zdań. Osoba prowadząca podaje fragment wypowiedzi, którą uzupełnia  dziecko, np. Biały jak…Dziecko uzupełnia: ….śnieg

Zabawy ortofoniczne. Naśladujemy odgłosy ptaków, pojazdów, instrumentów muzycznych. 

 Powtarzanie zdań. Osoba prowadząca zajęcia czyta zdanie, np. Pada śnieg. Dziecko powtarza. Następnie rozwija je, dodając kolejne wyrazy: Zima pada śnieg. Zima pada puszysty śnieg. Zima pada puszysty i biały śnieg. 

Gimnastyka artykulacyjna. W celu usprawniania aparatu artykulacyjnego możemy przy każdej okazji zachęcać dzieci do ćwiczeń artykulacyjnych- przed lusterkiem, np. ziewanie, radosny, dźwięczny śmiech, banki mydlane, oblizywanie warg i zębów językiem, zaciskanie ust, zabawne minki- rozśmieszanie. 

 Życzę miłej wspólnej zabawy !
 Katarzyna Stokwiszewska


Zabawy rozwijające percepcję słuchową dziecka

Wystukiwanie rytmu
Rodzic prezentuje jakiś rytm np. dwa uderzenia o stół - trzy klaśnięcia - dwa tupnięcia. Prezentowany rytm powinien być dostosowany do możliwości dziecka – zaczynamy od prostych, stopniowo zwiększając stopień trudności.
Dziecko powtarza.

Wyklaskiwanie rytmu na podstawie ustalonego wcześniej schematu graficznego
(np. kwadrat = tupanie, trójkąt = klaskanie, koło = uderzanie rękami o nogi)
Rodzic układa figury w określony sposób, a dziecko musi odtworzyć rytm zgodnie z ustaloną zasadą – jaka figura odpowiada jakiemu dźwiękowi.
Ważne: stopniowanie trudności – najpierw 2, 3 figury, a potem 6, 9).

Śpiewanie/powtarzanie wyrazów podanych przez rodzica najpierw dwa trzy wyrazy, potem coraz więcej (np. kot – sanki – stół).

 Różnicowanie dźwięków z najbliższego otoczenia

  • nazywanie ich i naśladowanie;
  • łączenie dźwięku z obrazkiem – np. czajnik (zdjęcie czajnika, konkretny przedmiot)
    z zaprezentowanym dźwiękiem (np. puszczonym z płyty);
  • zabawa „Co słyszę?” – rodzic chowa się i prezentuje jakiś dźwięk (z otoczenia dziecka, np. szczekanie psa), zadaniem dziecka jest odgadnąć jaki to dźwięk.

Podział zdań na wyrazy ( zaczynamy od zdań 3 wyrazowych , stopniowo zwiększając liczbę wyrazów w zdaniu). Każdorazowo przeliczamy wyrazy w zdaniu.

Podział  wyrazów na sylaby (zaczynamy od 2, 3 sylabowych , stopniowo przechodzimy do wielosylabowych). Każdorazowo przeliczamy sylaby.

 Wyodrębnianie pierwszej głoski

- Co słyszysz na początku wyrazu Ania/Ul/Ewa itp.
Najpierw dziecko powinno opanować wyróżnianie samogłosek, a potem spółgłosek na początku wyrazu (biurko, samochód itp.)

Zabawa w dobieranie wyrazów.
Wyszukiwanie wyrazów na a określoną głoskę, tworzenie ciągów wyrazowych -
( Teraz będziemy mówić, rysować  wyrazy na literę a” np. auto , aparat itp.)

Łączenie głosek w wyrazy dzielenie wyrazów na głoski

  • Jaki to wyraz kiedy mówię m-a-m-a?
  • Jakie głoski słyszysz w wyrazie dom – przeliteruj

 

Segregowanie wyrazów wg ilości sylab, głosek
Rodzic przygotowuje karteczki z różnymi wyrazami (nazwy zwierząt, owoców itp. jeden wyraz na jednej karteczce np. na zielonej wyrazy dwusylabowe, na czerwonej trzysylabowe itd.).
Zadaniem dziecka jest przeczytać głośno każdy wyraz, podzielić go na sylaby lub głoski,
a następnie przyporządkować do określonej grupy, np. grupy zielonej 

Ćwiczenie pamięci słuchowej
Rodzic prezentuje dziecku ciąg cyfr, wyrazów (np. owoców), zadaniem dziecka jest zapamiętać te elementy i odtworzyć w kolejności podanej przez rodzica (na początek trzy, cztery elementy, stopniowo coraz więcej).

Życzę miłych chwil przy wspólnych zabawach.

Opracowała pani Katarzyna Stokwiszewska


Propozycje zabaw dla dzieci i rodziców z zakresu zajęć dydaktyczno-wyrównawczych.

1. "Jestem twoim odbiciem" - rodzic z dzieckiem stoją naprzeciw siebie. Rodzic wykonuje ruch, który dokladnie naśladuje dzieco i odwrotnie.
2. "Czajniczek" - lewą dłoń kladziemy powyżej żołądka, prawą na czubku głowy. Lewą dłonią gładzimy żołądek a prawą klepiemy się po głowie.
3. "Zimno-ciepło" - pokazujemy dziecku przedmiot, który następnie chowamy w drugim pokoju. Zadaniem dziecka jest jego odnalezienie według wskazówek rodzica: zimno - daleko od schowanego przedmiotu, ciepło - blisko, gorąco - gdy dziecko znalazlo.
4. "Wspólny rysunek" - rodzic rysuje na dużej kartce papieru początek rysunku przez pół minuty, dziecko się przygląda i kontynuje rysowanie przez kolejne pół minuty. Zabawa trwa dopóki nie powstanie cały rysunek.
5. "Figury geometryczne" - rodzic uklada z figur geometrycznych wzór, który odtwarza dziecko i odwrotnie.
6. "Rozpoznawanie dotykiem" - pokazujemy dziecku, kilka przedmiotów i zawiązujemy mu oczy. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie , co to za przedmiot dotykiem.
7. " Zabawy z literkami" - wydzieranie wskazanych literek z czasopism i gazet, wyklejanie konturów liter kolorowym papierem , plasteliną lub bibułą.
 Życzę miłej wspólnej zabawy K. Stokwiszewska ( Gry i zabawy wg. J. Jastrzebskiej)


 

 

„Zabawa z głoskami” - czyli kilka praktycznych przykładów na to, jak mo na poprzez 

zabawę uczyć poprawnej wymowy. 

Zapraszam do wspólnej zabawy z głoskami: s , z ,c , dz 

W procesie rozwoju mowy dziecka głoski: s, z, c, dz pojawiają się około 3 roku ycia. Zatem kontrolę nad ich prawidłowym rozwojem oraz ewentualną pracę korygującą mo na rozpocząć stosunkowo wcześnie, stosując odpowiednie do wieku metody i formy pracy. Ćwiczenia tutaj zawarte mają pomóc w kształtowaniu i utrwaleniu prawidłowej artykulacji tych głosek. Nie zastąpią one wizyty u logopedy, mogą być jednak uzupełnieniem ćwiczeń prowadzonych przez specjalistę. 

Ciekawą pozycją ksią kową do ćwiczeń w utrwalaniu poprawnej wymowy jest materiał językowy zawarty w ksią eczkach pt. „Syczące wierszyki” i „Szumiące wierszyki” autorstwa Iwony Michalak- Widera i Katarzyny Węsierskiej, z których to skorzystano w niniejszym opracowaniu. 

- S - 

Podczas wymawiania głoski s język le y płasko za dolnymi zębami ( jak przy a ), zęby są zbli one i widoczne, usta rozchylone płasko przylegają do zębów ( jak przy uśmiechu ). 

„Zabawa z rurką” 

Weź rurkę albo słomkę, połó ją na języku, leciutko zagryź i dmuchaj: ssssssss........do rurki. 

„Długi wą ” 

Poprowadź palec wzdłu wę a, mówiąc: ssssss....Pamiętaj: „grzeczny” język chowa się za zębami!!! 

„Wą samotnik” 

Sssunie sssobie wą sssssamotnik, 

Za nim jego ssstryj grzechotnik. 

I ssstu sssynów ssstryja z sssssykiem: 

„przessssstań ju być sssssamotnikiem!” 

„Wesoła rodzinka” 

Pięć paluszków twojej rączki- to rodzinka głoski S. Weź kartkę papieru, połó na niej swoją dłoń i obrysuj jej kształt. Ka demu paluszkowi dorysuj minkę i czapeczkę według własnego pomysłu. Nazwij paluszki tak, jak na podanym przykładzie i powtórz głośno kilka razy imiona wszystkich członków rodzinki. 

 

„Smok” 

Powtórz za mną wesoły wierszyk: 

Szedł po drodze smok do szkoły się uczyć. I tak wcią powtarzał: sma-sma, smo-smo, smu-smu, sme-sme, smy-smy, smą-smą, smę-smę. Taki zielony smok, co uczyć się chciał. 

W podobny sposób mo na utrwalać wymowę głosek: z, c, dz. 

„Staś i osa” „Pieski” „Sanki i bałwanki” 

Lata osa koło nosa, Oto domek niski Sanki, moje stare sanki. 

koło nosa Stasia. stoją pod nim miski. A na sankach tych bałwanki. 

Mały Staś chowa nos, Pieski wodę piją, Suną z górki sanki same. 

nie ugryzie Stasia. potem miski myją. O! Są sanki, a bałwanek? 

- Z - 

Głoskę z wymawiamy podobnie jak głoskę s , ale jej wymowa jest dźwięczna, tzn. wprawiamy w ruch struny głosowe; strumień powietrza jest słabszy. 

„Komar w trawie” 

Zmień się w małego komara, przykucnij w trawie i bzycz, jak prawdziwy komar: zzzzz....... 

„Wesoła rodzinka” 

Teraz głoskę s odwiedziła rodzinka głoski z.. Jej członkowie to: za, zo, zu, ze, zy. Wykonaj te same czynności co w zabawie z głoską s. 

„Waliza” „Pyzy” „Literki” 

Do swojej walizy Gotuję dla Izy Raz literki w abecadle 

wsadził pan Dionizy: znakomite pyzy. chciały się zabawić. 

skarpety, spodnie, paski dwa, Iza w pisk i zwinnie zmyka, I kłóciły się zajadle, 

3 a dla swego synka, zabawkę- psa. pyzy zostały, nie ma batonika. Jakby się ustawić... 

„Kram z literkami” 

Zaczepił mnie pewien góral Myślę i myślę, zgadnąć nie mogę, 

W zimie pod Zakopanem na góry zerkam zezem. 

I mówi: „zgaduj – zgadula, Zaraz, chwileczkę, ju coś mi świta! 

Z czego „z” jest znane? „Z” – chyba z tego jest znane, 

Zgaduj – zgadula, zgaduj – zgadula, e wydeptało te wszystkie ście ki 

Z czego to „z” jest znane?” w górach pod Zakopanem. 

- C - 

Podczas wymawiania głoski c, język dotyka na chwilę do podniebienia tu za zębami i odskakuje, usta są lekko uśmiechnięte. 

„Konik polny” 

Po łące skacze konik polny, który między kolejnymi skokami „cyka”- cyk, cyk, cyk, cyk,.......
„Choinka Wacka” „Jacek” „Abecadło” 

Na choince pełno cacek. Oto mały Jacek, Na tablicy miał napisać 

Wszystkie wieszał mały Wacek. co ulepił placek. Jacek abecadło całe. 

Tu cukierki – tam pajace. Cały placek dla Celinki Lecz ocena źle wypadła: 

Chłopiec a z radości skacze. i dla lali jej, Alinki. znał litery tylko małe. 

- dz - 

Głoskę dz wymawiamy podobnie jak głoskę c, ale jej wymowa jest dźwięczna, tzn. pracują struny głosowe. 

 „Niebieski dzbanuszek” „Zima” 

Kupił tatuś Reni Jadą, pędzą sanki, 

niebieski dzbanuszek. Powo ą bałwanki. 

Niebieski dzbanuszek, W sankach siedzi Zima, 

co ma dwoje uszek dzwonki w rękach trzyma. 

i pękaty brzuszek. Gdy poruszy dłonią, 

Niesie Renia dzbanek, dzwonki głośno dzwonią. 

ju weszła na ganek. 

Wtem...Drgnęły paluszki 

i z dzbanka okruszki!

Przygotowała pani Anna Kacprzak - logopeda


 

DEKALOG WYCHOWAWCY

1.  Nigdy nie dotykaj dziecka, jeśli nie zostałeś do tego zaproszony.
2.  Nie mów źle o dziecku, ani w jego obecności, ani pod jego nieobecność.
3. Skup się na wzmacnianiu i rozwijaniu tego, co dobre w dziecku, tak,
by obecność tego dobra pozostawiała coraz mniej i mniej miejsca na zło.
4.  Bądź zawsze aktywny w przygotowywaniu otoczenia. Dbaj o nie stale.
Pomóż dziecku nawiązać z nim konstruktywne relacje. Wskaż mu miejsce,
gdzie znajdują się materiały rozwojowe i zaprezentuj ich sposób użycia.
5.  Bądź zawsze gotowy, by odpowiedzieć na wezwanie tego dziecka,
które cię potrzebuje. Zawsze słuchaj i odpowiadaj temu, kto cię wzywa.
6. Bądź zawsze gotowy, by odpowiedzieć na wezwanie tego dziecka,
które cię potrzebuje. Zawsze słuchaj i odpowiadaj temu, kto cię wzywa.
7. Szanuj to, które popełnia błędy i może się wcześniej czy później
poprawić, ale powstrzymuj – zdecydowanie i natychmiast – każde
niewłaściwe zachowanie, które może być niebezpieczne dla dziecka lub innych.
8. Uszanuj to, które odpoczywa, obserwuje lub rozmyśla nad tym,
co zrobiło bądź zamierza robić. Nigdy nie wzywaj go, ani nie zmuszaj do innych
form aktywności.
9. Pomagaj tym, którzy poszukują aktywności i nie mogą jej odnaleźć..
Bądź niestrudzony w oferowaniu prezentacji tym, którzy odmówili jej wcześniej,
we wspieraniu ich na drodze do osiągnięcia tego, czego jeszcze nie potrafią
i pokonania własnych niedoskonałości.
10. Zawsze traktuj dziecko z najwyższą kulturą, ofiaruj mu to,
co masz najlepszego – w sobie lub do swojej dyspozycji.



APEL TWOJEGO DZIECKA

Szanuj mnie, żebym szanowała innych..
Wybaczaj, żebym umiała wybaczać..
Słuchaj, żebym umiała słuchać..
Nie bij, żebym nie biła..
Nie poniżaj, żebym nie poniżała..
Rozmawiaj ze mną, żebym umiała rozmawiać..
Nie wyśmiewaj,
nie obrażaj,
nie lekceważ.
Kochaj mnie, żebym umiała kochać.
Uczę się życia od ciebie.


 

Gry planszowe - jako ciekawy sposób spędzania wolnego czasu.
Dzisiejsze czasy zdominowane są przez zdobycze techniki: tablety, telefony, komputery itp., które stają się ulubionymi zabawkami dzieci w coraz młodszym wieku.  Prowadzi to często,  do izolacji i poczucia samotności u tych dzieci, które nie potrafią inaczej spędzać wolnego czasu niż grając w gry komputerowe lub oglądając telewizję. Większość rodziców zdaje sobie sprawę, jak ważne jest spędzanie z dzieckiem wolnego czasu, ale często brakuje siły albo pomysłu. Wychodząc rodzicom naprzeciw,chcę zaproponować wspólne spędzanie wolnego czasu przy różnego typu grach planszowych.  A dlaczego? Przeczytajcie!!!

Wspólne granie to przede wszystkim bycie razem, ale też i nauka – gry uczą nie tylko jak wygrywać czy przegrywać, ale też liczyć, myśleć kreatywnie . Każda z gier jest inna i uczy innych umiejętności. Dzięki grom,  członkowie rodziny mogą zobaczyć swoich bliskich w innej perspektywie i rolach, poznać swoje mocne i słabe strony, przekonać się, jakie mają poczucie humoru, z czego śmieją się dzieci, a z czego dorośli. Wspólne granie zbliża i uczy bycia  ze sobą. Pozwala zbudować lub odbudować dobre relacje oparte na ciepłych
i pozytywnych emocjach.

Mądrze wybrane gry,  to doskonałe narzędzie rozwoju dziecka. Granie może mieć wpływ na rozwój wielu funkcji psychicznych i społecznych małego człowieka. Gry mogą rozwijać mowę, pozwalają zwiększyć koncentrację dziecka. Gry planszowe uczą przestrzegania reguł, liczenia, grupowania, rozpoznawania kształtów, cyfr i liter.   Pełnią wiele funkcji m. in.:

Funkcjękształcącą – doskonalą i rozwijają procesy i zdolności orientacyjno – poznawcze   tj. planowanie, koncentrowanie uwagi, spostrzegawczość, umiejętność porównywania
i obserwacji.

Funkcjępoznawczą – dają informację o otaczającym dziecko świecie społecznym
i przyrodniczym, pozwalają na utrwalanie zdobytych wiadomości, pomagają uświadomić prawidłowości i sens zachodzących zmian.

Funkcjęmotywacyjną – rozwija zainteresowanie otoczeniem, przygotowuje   do podejmowania samodzielnych zadań, zachęca do uczenia się oraz buduje dziecięcą kreatywność, uczy dyscypliny i koncentracji.

Funkcjęintegracyjną – uczy współpracy z innymi, zgodnego współdziałania, przestrzegania reguł oraz nawiązywania kontaktów społecznych.

Podsumowując :

Gry planszowe integrują, uczą poznawania, działania i przeżywania, a więc tego wszystkiego, co w życiu najważniejsze.

                                                                                        mgr  Katarzyna Stokwiszewska


GŁOSKOWANIE – ETAPEM PRZYGOTOWANIA DO NAUKI CZYTANIA I PISANIA

Wszystkie ćwiczenia w  głoskowaniu wymagają od dziecka dużej koncentracji, wyciszenia, skupienia uwagi, należy więc zapewnić mu odpowiednie warunki do ćwiczeń.

Wyrazy wymawiamy wolno i wyraźnie, akcentujemy głosem głoskę, którą dziecko ma „usłyszeć”, prosimy również dziecko, by samo głośno, powoli wypowiedziało wyraz głoskowany skupiając uwagę na głosce, którą ma usłyszeć.

Należy przy tym pamiętać aby:

- zaczynać głosowanie od krótkich słów ( ul, do, pa), najlepiej rozpoczynających się
i  kończących samogłoskami, stopniowo wydłużając je o kolejne głoski (Ala, kura, krowa);
- głoskować słowa o prostej budowie tzn. takie których wymowa jest zgodna z pisownią 
- głoski wymawiać krótko i wyraźnie ( „t” „m” „d” „p” a nie „ty” „my” „dy” „py”)- traktować głosowanie jak fajną zabawę, a nie męczącą pracę
- zawsze chwalić postępy dziecka

Przykładowe ćwiczenia:

• „ Jaką głoskę słychać na początku słowa: dom?”

• „ Co słyszysz na początku w słowie – dom”?

• „ Jaką głoskę słychać na końcu słowa: dom?”

• „Co słyszysz na końcu słowa – dom?

• Następnie głoskuje dorosły (U-l-a), a dziecko musi odgadnąć o jakie słowo chodzi (Ula)

• „Zgadnij, co powiedziałam: l-a-s?” (dziecko odpowiada: las)

Jeżeli dziecko opanuje tę czynność, może samodzielnie próbować głoskować słowa. Zadajemy pytanie:

• „Jakie głoski słychać w słowie: las?”

• „Co słychać w środku słowa : las?”

• „Jaka głoskę słyszysz po „l”?

Przykładowe słowa do ćwiczeń w domu:

• 3-głoskowe: Ola, Ala, Ula, osa, nos, oko, kot, but, tor, dym, rym, sok, dom, ule, gil,

• 4-głoskowe: kura, kula, tort, lala, tama, buty, rura, noga, nuta, sowa, ława, Lila, Lola, płot, tory, smok,

• 5-głoskowe: krowa, głowa, kotek, motek, ekran, sosna, banan, baran, torba, domek, Romek, Tomek.

Przykładowe zabawy z głoskowaniem 

ZABAWA : Co to za słowo? – jest to zabawa, od której dobrze jest rozpocząć ćwiczenia, zmagania z głoskowaniem.

W tej zabawie rodzic dzieli słowo na głoski, dziecko podaje jakie słowo słyszało. Można w tej sytuacji bawić się w mowę kosmitów, ufoludków itp.

Rodzic: m-a-k Dziecko: mak

Rodzic: r-a-n-o Dziecko: rano

W późniejszej fazie ćwiczeń zamieniamy się rolami.

ZABAWA: Układamy słowa na określoną głoskę

Wybieramy głoskę i szukamy w otoczeniu słów, nazw przedmiotów rozpoczynających się na daną głoskę np.:0 – okno, ogórek , obraz, Ola …

ZABAWA: Co kończy się na tą głoskę?

Wybieramy głoskę, szukamy słów kończących się na daną głoskę np.: „k”

rak, mak, ptak, lek, kok, krok, potok

ZABAWA: Co skrywają słowa?

Wybieramy słowo, próbujemy określić jakie głoski się tam znajdują:

Rodzic: Czy w tym słowie słychać „k”? Krowa Dziecko: Tak

Rodzic: Czy w tym słowie słychać „b”? Lalka Dziecko: Nie

Wskazówka: ważne jest by początkowo wspierać dziecko, słowa wypowiadać wyraźnie, powoli.

ZABAWA: Dokończ słowo

Rodzic podaje pierwsza głoskę lub sylabę słowa, dziecko wymyśla zakończenie

i – gła, -glo, -za, -ndyk

ko -lano, min, -c, niczyna,

Każde poprawnie zakończone słowo jest sukcesem. Odpowiedzi , sposobów na zakończenie może być wiele.

ZABAWA: Czym różnią się te słowa?

Rodzic podaje pary wyrazów, dziecko określa czym różnią się wybrane słowa.

kot – kos, tama – dama, las – lis, mak – rak

ZAPRASZAM DO WSPÓLNEJ ZABAWY i  ŻYCZĘ SAMYCH SUKCESÓW!!!

Katarzyna Stokwiszewska


  •  

DROGI RODZICU !

Dbaj o higienę swojego dziecka.
Zaspokajaj rozsądnie jego potrzeby.
Interesuj się problemami dziecka.
Nie wzbudzaj niepokoju w dziecku i „nie strasz przedszkolem”.
Nie wyręczaj dziecka w podstawowych czynnościach samoobsługowych.
Angażuj się w życie placówki.Pomagaj w jej utrzymaniu na miarę swoich możliwości.
Aktywnie uczestnicz w zajęciach otwartych.
Bądź współorganizatorem uroczystości.
Bądź uczestnikiem zebrań, spotkań.
Rozmawiaj z nauczycielem o swoim dziecku.




RODZICU,POMÓŻ SWEMU DZIECKU POLUBIĆ SIEBIE
I PAMIĘTAJ O 8 ZASADACH WŁAŚCIWEGO POSTĘPOWANIA

1.Udzielaj dziecku dużo pochwał. Zwracaj uwagę na osiągnięcia dziecka,
nawet bardzo drobne i często go chwal. Jeśli podkreślasz pozytywne strony
zachowania dziecka, będzie ono zachowywać się tak, jak będziesz sobie tego życzyć.
Twoje pochwały pomogą twemu dziecku mieć dobre samopoczucie.
2.Chwal wysiłek a nie wynik. Uświadamiaj swemu dziecku, że nie zawsze musi zwyciężać.
Porażka sama w sobie może być nobilitująca, jeśli dało się z siebie wszystko.
3.Pomóż swemu dziecku stawiać sobie realne cele. Jeśli samo dziecko lub rodzice
oczekują od niego zbyt wiele, porażka staje się miażdżącym ciosem.
4.Nie porównuj wyników twego dziecka z innymi. Przekonaj swoje dziecko,
że jego wysiłki i starania są przedmiotem twojej dumy.
5.Gdy korygujesz postępowanie dziecka krytykuj jego działanie, a nie dziecko.
6.Panuj nad swymi negatywnymi emocjami. Najlepszym konstruktywnym sposobem
dzielenia się z innymi ludźmi w pewnych sytuacjach swymi negatywnymi emocjami
i uczuciami jest informowanie ich o tym. Dziecko nie czuje wtedy, że jest
atakowane lub też, że jest z gruntu złe.
7.Powierz swemu dziecku konkretne zadanie. Dzieci, które mają w domu
wyznaczone konkretne zadania i obowiązki wiedzą, że robią coś ważnego, aby ci pomóc.
Uczą się w ten sposób czuć przydatnymi i ważnymi członkami rodziny. Dobre wykonywanie
tych zadań wytwarza również poczucie sensu osiągnięć.
8.Okaż swemu dziecku, że go kochasz. Przytulaj, całuj swoje dziecko, mów mu, że go kochasz.
Pozwoli mu to myśleć, dobrze o sobie. Dziecko nigdy nie jest za duże czy za małe, aby mówić mu,
że jest kochane i jest największą wartością dla rodziców.